Today I witnessed my best friend’s heart shattered in pieces

It's devastating to see him cry in front of the girl he love..

Nakita ko ang lahat ..

Narinig ko ang dapat kong marinig..

"Enough of this bullshit.. Let's end this.."

Lumuhod si Nate

"Sabina. Please don't leave me.!!"

It so pathetic..

I feel sorry for him..

He's really hurt..

I've never see him so down like this..

He doesn't deserve this..

I know that..

He did everything he can to make his girlfriend happy..

He doesn't even mind if he'll look stupid on what he's doing..

It was heart over brain..

Feelings over what matters..

Oh well.. I can't blame him for that..

Love makes a fool out of everyone..

Today I realize that I was right..

Love is sent to earth to make people suffer..

To leave them hanging and hoping

they will find their ever loving happy endings..

To make people search for it..

and make them realize it's not worth it..

To make them fight for it.. and later maybe die for it..

Love is only for fools..

For people whose down to play..

For people whose looking for trouble..

I'm not one of them..

I will make sure of that..

Fairytales .. princess.. magic’s destiny shits..and forever don't exist anymore..

It's all reality..

Cause and effect..

Karma..

I don't want to experience what my best friend had gone through..

Love is a dangerous trap..

And base on what I saw. . .

It's not even worth it..

I'll keep that in mind..

Note to self : DO NOT FALL IN LOVE.

Title: Roller coaster
Genre: Romantic Comedy/Melodrama
Status: To be started/On-going soon
PG: 13 generally but would have some R chapters ( )
Language: English/Tagalog

I believe that everything happens for a reason.

People change so that you can learn to let go.

Things go wrong so that you appreciate them when they’re right.

You believe lies so you eventually learn to trust no one but yourself,

and sometimes good things fall apart so better things can fall together. -- Anonymous

Please do comment on the story or if there's any plot you'd like me to work over.

~ END OF CHAPTER 1~

Abangan! sino ba si James sa buhay ni Ana? bakit ganun na lang ang galit niya dito? dadating nga ba ang araw na kakausapin na ni Ana si James? anong pare mayroon dito si Jess? WAIT FOR THE NEXT CHAPTER TO FIND OUT! )))

Prologue

High School ako ng naranasan kong mainlove. Yun bang nagdadala sa akin sa ibang mundo. Yung laging nadudulot ng butterflies sa tiyan mo. Grabe nakakawindang yung ganong feeling, lalong lalo na kapag kaibigan mo pa siya. Hay Buhay parang Life lang.

Ako nga pala si Liane, isang babaeng maingay. A cussing machine. Super duper pasaway. Matapang. Palaban. Ibang iba ako sa ibang babae. Wala akong kaartehan sa katawan. Pero hindi ako Lesbian. Straight ‘to girl. Malandi nga akech e.

“Liane!!!!”

“Ay pwet ng kalabaw! Hanubanaman yan Kuya, lagi ka na lang nanggugulat dyan e. Pwede namang mahinahon yung pagtawag.”

“Pikon ka talaga. Hahahaha! Sorry naman. Malay ko bang nag-eemote na naman si kapatid.”

“Eh kung tinatantanan mo kaya ako Kuya? Tsak lalo akong matutuwa sayo.”

“Hay nako, Liane. Kahit kailan talaga ang suplada mo, kaya wala kang nagiging boyfriend nyan e.”

“Boyfriend mo mukha mo, kala mo naman siya may girlfriend, makapagsabi. Hay nako buhay nga naman.”

“Hahahaha. Oo na. Baliw ka na naman. Ge na, ituloy mo na ang pag-eemote mo. Baka nakakaistorbo na ko e.”

“Pansin mo Kuya? Hahaha. Ge, baboosh! Good night na rin!”

Sa wakas, umalis na rin sa tabi ko si Kuya. Pero kahit ganyan yan, mahal na mahal ko yan. Pinakadabest na Kuya yan ever.Gabi na naman. Bukas? Monday na naman. At ang pinakamasakit dun ay may pasok na naman. Hanubanaman yun. Pero on the second thought masaya pa rin at may pasok na!! Makikita ko na ulit siya! Makakasama ko na ulit ang mga pasaway kong mga kaibigan.

*Kinabukasan*

“GoodMorning sa inyo! Sweet and Mild ang kasama ko!” Kahit kalian talaga si Kuya Ervic puro kalokohan. Kumanta ba naman ng ganun gigisingin lang ako.

“KUYA!!!!!!!!!!!!!!!”

“Ikaw na nga ginigising dyan, galit ka pa!”

“Eh nakakairita kaya yung kanta mo. Parang tanga lang.”

“Hahahaha. I love you sis! Hahahahaha! Aga aga puro mura naririnig ko sayo”

“ I love you too Kuya. O tama na. Muntanga na talaga e. O sige na Kuya, kita mo, gising na ako. Gising na gising na kaya baboosh na muna a. Maliligo na ako. Okay?”

“Osige na, supladita kong kapatid. Bilisan mo malelate ka na.”

Ang ganda ng simula na araw ko no? Kulitan agad with my Kuya. Papasok na sana ako e, nang biglang.

*Bam Ra Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta

Bam Ra Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta

Bam Ra Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta

Bam Ra Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta Ta*

Kdot. Nakakarindi na.

“O bakit Kate?”

“Papasok ka na ba?"

“Yep. Waeyo?

“Hanubanaman yan, ke aga aga puro kaweirdan yang pinagsasabi mo.”

“Ayos a. Abnormal ka talaga. Eh bakit nga kase?”

“ Hinahanap ka na ni Marco.”

“Lul! Tantanan mo ako, ke aga aga mga pinagsasabi mo.”

“Asus, kunwari ka pa e. Kinilig ka din naman.”

“Asa ka naman!”

“Pero seryoso, bilisan mo na daw sabi ni Joyce.”

“Ah oo na. Naglalakad na nga ako e.”

Ang aga aga, mga tao nga naman. Kung hindi mag-iinis, mang-aasar. Ganyan na siguro ang daily routine ko sa araw-araw. Good thing dahil sa dalawang ng istorbo ng araw ko hindi ako nalate.

“LAY!!!!!” tawag sa akin ni Joyce.

“Aba, kala mo naman kay tagal nating hindi nagkita. For sure may kailangan ka na naman sa

akin no?”

“Sus naman Lay, hindi ka na nasanay dyan kay Joyce.” Sabi ni Kate.

“Ano ka ba, sanay na ako dyan. Ganyan naman yan lagi e. Kala mo miss na miss ako, yun pala may kailangan lang.”

“Huy Lay, hindi naman ako ganun. Grabe ka naman.” She said that with her cute pouty lips.

“Adik ka Joyce. Joke lang. Alam mo namang labs na labs kita e.”

“Yie! Osige na, ang drama niyo ng dalawa. Umupo na tayo, baka dumating na si Ma’am.”

Ganyan kaming tatlo. Scratch that, hindi lang kami tatlo. Actually thirteen kaming

magkakaibigan. Yung isa nasa America na, yung isa naman nasa kabilang banda ng Pilipinas tapos yung isa naman naligaw ng landas, natauhan ata. Edi ang natira na lang ay sampu. Buti nga may natira pa sa amin e. Kidding aside, kahit madami ng umalis sa barkada naming carry on lang te. Babalik at babalik din sila at alam naming pagbalik nila kami na ulit yung magbabarkada na sobrang saya na parang walang bukas.

*Marco’s POV*

Ang aga-aga, rinig na rinig ko na agad ang boses nila Joyce na maiingay. Hay nako, kung hindi ko lang sila kaibigan matagal na silang nakatikim ng sermon sa akin. Sa totoo lang ayoko talaga ng maingay e, madali akong mainis sa mga taong maiingay lalo na kapag walang kwenta yung pinag-iingay niya.

“Marco, pare. Si Liane o, nakatingin sayo.” Ayan na nga ba sinasabi ko e. Wala pa sa kalahati yung araw ko mangaasar na to si Vince.

“O ano ngayon?” I sarcastically said.

“Kalalaki mong tao ang sungit sungit mo. May regla ka ba ha? Kunwari ka pa kitang kita ka na na tinitignan mo din siya kanina.”

“Vince alam mo, kung hindi lang kita kaibigan matagal na kitang nasapak. Alam mo naman palang tinitignan ko si Lianne e bakit kailangan pang ipangalandakan?”

“Ayun, nadali mo din MarkyBoy! Umamin ka na din.” Ano yung sinabi ko? ARG! Sabi ko na nga ba e. Kahit kalian talaga to si Vince pahamak. Nasabi ko uloy yung sikretong matagal ko ng itinatago tago. Hay buhay. Upakan ko na to e. Pero wets lang, Marco. Chill ka lang. Inhale, exhale. Ayos lang yan, kaibigan mo naman e.

“Ay ewan ko sayo. Dyan ka na nga. Magsasagot na ako ng seatwork makita pa tayo dyan ni Ma’am baka akalaing nagkokopyahan tayo. “

“Palusot.com, o na sige na. Wag kang mag-alala ilalakad kita kay Liane. Para san pa at magkaibigan tayo dib a?”

“Ewan ko sayo.”

*Liane’s POV*

Lunch na. Yey! Ang pinakahihintay bukod sa uwian. Chibugan na naman.

“Hi Liane!” Bati sa akin ni Vince habang paupo kami sa usual tambayan ng barkada.

“Adik ka naman Vince. Kala mo hindi tayo magkaklase, makahi ka dyan.”

“Suplada mo talaga Liane. Hi lang e. Osya, sige na gutom lang yan alam ko. Kain na tayo.”

At sa wakas nakakain na kaming lahat. Syempre hindi maiiwasan ang asaran at kulitan sa pagkain. Hindi yun nawawala sa aming barkadahan.

“Bea, sasama ka kanila Melly mamaya?” Onga pala, may gagawin kami ngayon. Hindi naman importante. Hahang-out lang sa bahay nila Melly. Pupunta ba ko?

“Hindi ako pupunta.” Sagot ni Bea.

“Bakit naman?” tanung ni Pamu.

“May pupuntahan kase kami ni Mommy e. Next time na lang. Babawi ako.”

At ayun, dalawa ang hindi makakapunta. Sayang naman. Tapos na rin ang lunch. Pero hindi pa rin tapos ang kulitan. Wala si Ma’am Ambrosio e. Ingay nam naman. May isang halimaw dun o. Ang tahimik. Nang biglang may asungot na nag-ingay.

*Kate’s POV*

Kala niyo sila lang may POV a. Syempre ako din. Teka ang tanong, kilala niyo ba ako? Malamang oo. Kasama ako sa istorya na to e. Hay nako alam niyo ba may ikukwento ako sa inyo. Si Liane ang dakilang bida ng istoryang ito ay aakalain niyo bang maiinlove? Ako din hindi akalain maiinlove yung lokaret na baklitang yun. Puro negative ata makikita natin sa kanya e, pano ba naman, ang maldita, mahilig magmura, umasta parang lalake. O diba lokaret nga? Pero hin yun ang pinunta ko dito. Nandito ako para….

“KATE!!!!!!!!!!!!!!”

“AyPusoKoNalaglag!”

“OA ka naman Kate.”

“Sino kaya mas OA sa atin Vince? Makatawag ka kase wagas e.”

“Eto naman, Pang nilalambing lang e.” Aba aba, lambing daw. Sapakin ko kaya tong lalaking to.

“Lambing mo mukha mo. Ano na naman ba yun? Ano na naman ang kailangan mo aber?”

“Si Marco kase.”

“O anong gagawin ko dun sa Marco na yun?”

“Eto naman parang hindi kaibigan.”

“Eh ano nga kase?”

“Tulungan natin siya.”

“Pwede ba diretchahin mo na ako, isa pang pabitin hindi ako tutulong.”

“Si Marco kase, may gusto kay Liane, e dib a si Liane may gusto din kay Marco ang balak ko e,

Masasabi ko bang bago ulit ako dito sa PF? Grabe, namiss kong magPF. Kase naman e. Pero anyway, its good to be home. Yep. Yep. Ngayong nagbabalik na ako, ANSABE! Pero echos lang, ngayon dito na ulit ako, may story na ako. Hehe. I hope may magbasa. Thanks po.